Οἱ Ἅγιοι ὁ πλοῦτος τῆς Ἐκκλησίας, ὁ δικός μας πλοῦτος
Τοῦ Νίκου Νικολαΐδη
Καθηγητῆ Θεολογικῆς Σχολῆς
Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
Προκαλεῖ ἐντύπωση, γιατί μέσα στό λειτουργικό χρόνο καί χῶρο τῆς Ἐκκλησίας μας τονίζεται καί προβάλλεται τόσο ἔντονα ἡ παρουσία τῶν Ἁγίων. Τά Μηναῖα, δώδεκα τόν ἀριθμό, ἕνα γιά κάθε μήνα, εἶναι ἔμπλεα ἀπό μνῆμες καί ἀκολουθίες Ἁγίων. Μελωδοί καί ὑμνογράφοι ἔχουν συνθέσει καί συνθέτουν πλῆθος ὕμνων, καί σέ πολλά εἴδη τῆς λειτουργικῆς μας ποίησης, προκειμένου νά ἐξάρουν τή μνήμη καί τό βίο τῶν Ἁγίων. Καί αὐτή ἡ ἔξαρση δέν εὑρίσκεται μόνο καταχωρισμένη μέσα στά ἐν χρήσει λειτουργικά βιβλία, ἀλλά ὑπάρχει σέ πολύ μεγαλύτερο ὄγκο θησαυρισμένη σέ ἄλλους τόπους. Παράλληλα συναξαριστές, κατά καιρούς, ἔχουν ἀναλάβει νά διασώσουν τήν ἱστορική πορεία καί τό ἔργο τῶν Ἁγίων.
Ἀλλά ἡ παρουσία τῶν Ἁγίων δέν περιορίζεται καί δέν ἐξαντλεῖται μόνο μέ τά πιό πάνω.
Για να ανακαλύψεις την αξία... του χρόνου
Για να ανακαλύψεις την αξία…
Ø ενός έτους,
ρώτησε ένα μαθητή που αγωνίζεται σε μια σχολική χρονιά!
Ø ενός μήνα,
ρώτησε μια έγκυο που έφερε στον κόσμο ένα μωρό πρόωρα!
Ø μιας ώρας, ρώτησε τους ανθρώπους που αγαπούν πολύ τον Θεό και
σπεύδουν να Τον συναντήσουν στην προσευχή!
Ø ενός λεπτού, ρώτησε κάποιον που μόλις έχασε το τρένο, το αεροπλάνο, το
λεωφορείο!
Ø ενός δευτερολέπτου, ρώτησε κάποιον που επέζησε ύστερα από ένα δυστύχημα!
Ø ενός χιλιοστού του δευτερολέπτου, ρώτησε ένα αθλητή που νίκησε στους αγώνες!
Ø μιας στιγμούλας, ρώτησε κάποιον που του χάρισαν ένα όμορφο χαμόγελο!
Συγκέντρωσε κάθε στιγμή, γιατί ο χρόνος έχει μεγάλη αξία!
Λοιπόν, ας μοιραστούμε το χρόνο μας με πρόσωπα που μας
ωφελούν.
Ας νιώσουμε την ομορφιά και τη μοναδικότητα της κάθε στιγμής!!!
Επιμέλεια: Κατηχητικό Σχολείο Αριδαίας.
Αγίου Πνεύματος
«....Καὶ εἰς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, τὸ κύριον καὶ ζωοποιόν, τὸ ἐκ τοῦ πατρὸς ἐκπορευόμενον, τὸ σὺν πατρὶ καὶ υἱῷ συμπροσκυνούμενον καὶ συνδοξαζόμενον, τὸ λαλῆσαν διὰ τῶν προφητῶν...».
* * *
Την Δευτέρα μετά την Πεντηκοστή, η Εκκλησία μας εορτάζει το Άγιο Πνεύμα. Το Άγιο Πνεύμα είναι το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, το οποίο εκπορεύεται εκ του Πατρός. Είναι ομοούσιο με τα πρόσωπα του Πατρός και του Υιού και κατά το Σύμβολο της Πίστεως «συνπροσκυνείται και συνδοξάζεται» με τον Πατέρα και με τον Υιό, ίσο κατά τη λατρεία και την τιμή.
Καράβι και ταξιδεύει τ’ Αγιονόρος
Στα μοναστήρια έχει φυλαγμένες ακριβές ομορφιές
και στα θεμέλια πολλούς ιδρώτες
δεν τίθενται στις προθήκες
δεν λέγονται εύκολα.
Καράβι και ταξιδεύει το Αγιονόρος
με κατάρτι τον Άθωνα
σημαία τη Μεταμόρφωση
άγκυρα την Παναγιά.
χαρτο...τεχνήματα
Ένας πολύ ευχάριστος και δημιουργικός τρόπος να περάσουμε τον ελεύθερο χρόνο με τους φίλους μας το καλοκαίρι, είναι να φτιάξουμε χάρτινες κατασκευές.
Δείτε μερικές ιδέες.
Λόγος εις την Πεντηκοστή Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου
Λόγος μα΄ εις την Πεντηκοστή
Ε. Την Πεντηκοστή εορτάζουμε καί την παρουσία του Αγίου Πνεύματος καιί την πραγματοποίηση της υποσχέσεως καιί την εκπλήρωση της ελπίδας. Το μυστήριο, πόσο και μεγάλο είναι και σεβαστό! Τελειώνουν λοιπόν όσα έχουν σχέση με το σώμα του Χριστού, ή μάλλον με τη σωματική παρουσία Του(1). Διότι διστάζω να πω τα σωματικά, εφ' όσον κανένας λόγος δεν μπορεί να με πείσει ότι θα ήταν καλύτερα να είχε απαλλαγεί από το σώμα [ο Χριστός](2). Αρχίζουν δε όσα έχουν σχέση με το Άγιο Πνεύμα(3). Ποια δε ήταν όσα έχουν σχέση με το Χριστό; Η Παρθένος, η γέννηση, η φάτνη, το σπαργάνωμα, οι άγγελοι που τον δοξάζουν, οι ποιμένες που τρέχουν προς Αυτόν, η διαδρομή του αστέρα, η προσκύνηση και η προσφορά των δώρων από τους μάγους, ο φόνος των νηπίων από τον Ηρώδη, ο Ιησούς που φεύγει στην Αίγυπτο, που επιστρέφει από την Αίγυπτο, που περιτέμνεται, που βαπτίζεται, που δέχεται την μαρτυρία από τον ουρανό, που πειράζεται, που λιθάζεται για μας (για να μας δώσει υπόδειγμα κακοπάθειας υπέρ του Λόγου) που προδίνεται, που προσηλώνεται [στον Σταυρό], που θάπτεται, που ανασταίνεται, που ανεβαίνει [στους ουρανούς]. Από αυτά και τώρα υφίσταται πολλά από τους μισόχριστους μεν, αυτά που Τον ατιμάζουν και τα υπομένει (διότι είναι μακρόθυμος)· από τους φιλόχριστους δε, αυτά που Του αποδίδουν τιμή. Και αναβάλλει να ανταποδώσει όπως σ' εκείνους την οργή, έτσι σε μας την αγαθότητα· επειδή ίσως σ' εκείνους μεν δίνει καιρό μετανοίας, σε μας δε δοκιμάζει τον πόθο, εάν δεν λιποψυχούμε και δεν αποκάμουμε στις θλίψεις και στους αγώνες για την ευσέβεια· όπως ακριβώς ορίζεται από την θεία οικονομία και τα ανεξιχνίαστα κρίματά Του, με τα οποία κυβερνά με σοφία τη ζωή μας. Όσα λοιπόν αναφέρονται στο Χριστό είναι αυτά' και τα πέρα απ' αυτά θα τα δούμε ενδοξότερα [στη βασιλεία των ουρανών] και μακάρι και μεις να φανούμε [δοξασμένοι από το Θεό]. Όσα δε αναφέρονται στο Άγιο Πνεύμα, παρακαλώ το Πνεύμα να έλθει εντός μου και να μου δώσει(4) λόγο όσον επιθυμώ κι' αν όχι τόσον, αλλ' όσος απαιτείται σ' αυτή την περίπτωση. Πάντως όμως θα έλθει με εξουσία δεσποτική, και όχι με τρόπο δουλικό, ούτε περιμένοντας πρόσταγμα, όπως νομίζουν μερικοί. Διότι πνέει όπου θέλει, καί σ' όσους θέλει, και όποτε και όσο θέλει. Μ' αυτόν τον τρόπο εμείς εμπνεόμαστε να νοούμε και να μιλούμε για το Άγιο Πνεύμα.
Κυριακή της Πεντηκοστής
«Τη αυτή ημέρα, Κυριακή ογδόη από του Πάσχα, την αγίαν Πεντηκοστήν εορτάζομεν. Πνοή βιαία γλωσσοπυρσεύτως νέμει, Χριστός το θείον Πνεύμα τοις Αποστόλοις. Εκκέχυται μεγάλω ενί ήματι Πνεύμ' αλιεύσι. Ταις των αγίων Αποστόλων πρεσβείαις, Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον ημάς. Αμήν»
Μετά την Ανάληψη του Κυρίου στους ουρανούς, οι Απόστολοι και οι υπόλοιποι μαθητές του, καθώς και οι γυναίκες που από την αρχή τον είχαν ακολουθήσει, η Παναγία Παρθένος Μαρία η Μητέρα του, περίπου 120 άτομα, γύρισαν στο όρος των Ελαιών στην Ιερουσαλήμ και, μπαίνοντας στο υπερώο, δηλαδή στον πάνω όροφο του σπιτιού εκεί, περίμεναν με προσευχή την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, σύμφωνα με την υπόσχεση του Σωτήρα Χριστού. Στο μεταξύ εκεί, εξέλεξαν και τον Ματθία και τον συναρίθμησαν με τους ένδεκα Αποστόλους.
Θρῆνοι και θρῦλοι στην πτῶσι τῆς Βασιλεύουσας
Χωρίς ἀμφιβολία, τό θλιβερώτερο γεγονός τῆς ἱστορίας τοῦ Ἑλληνισμοῦ εἶναι ἡ ἅλωσις τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τούς Τούρκους. Ἡ ἀποφράς ἡμέρα τῆς 29ης Μαΐου τοῦ 1453 δέν σήμανε ἁπλῶς τήν πτῶσι μιᾶς πόλεως, ἀλλά τήν κατάλυσι τῆς δοξασμένης χιλιόχρονης Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας. Ἡ «βασιλίς τῶν πόλεων», μέσα σέ τρεῖς ἡμέρες λεηλατήθηκε, καταστράφηκε, ἐρημώθηκε. Ὁ ἴδιος ὁ Πορθητής ταράχθηκε, ὅταν τήν εἶδε σκέλεθρο πεσμένο στά πόδια τῶν στρατιωτῶν του. Καί δέν ἔκρυψε τήν ἀπογοήτευσί του: «οἵαν πόλιν εἰς διαρπαγήν καί ἐρήμωσιν ἐκδεδώκαμεν!». Καί ἐγκαταστάθηκε στήν πόλι τῶν ὀνείρων του ὕστερα ἀπό τρία χρόνια, ἀφοῦ πρῶτα τήν ἐποίκησε μέ κατοίκους τῶν περιοχῶν τῆς ἐπικρατείας του.
Αγίων Τριακοσίων δέκα οκτώ (318) Πατέρων της Α' Οικουμενικής Συνόδου
Η έκτη κατά σειρά Κυριακή μετά το Άγιο Πάσχα είναι αφιερωμένη από την Εκκλησία μας στην μνήμη των 318 Αγίων Πατέρων, οι οποίοι έλαβαν μέρος στην Α' Οικουμενική Σύνοδο που συνήλθε στην Νίκαια της Βιθυνίας το 325 μ.Χ. Η σύνοδος συνήλθε κατά πρόσκληση του Μέγα Κωνσταντίνου κατά το εικοστό έτος της βασιλείας του και είχε διάρκεια 3,5 χρόνια. Διακριθείσες μορφές της συνόδου ήταν ο Αλέξανδρος ο Κωνσταντινουπόλεως, ο Αλέξανδρος ο Αλεξανδρείας, ο Μέγας Αθανάσιος, ο Ευστάθιος ο Αντιοχείας, ο Μακάριος ο Ιεροσολύμων, ο Παφνούτιος, ο Σπυρίδων, ο Νικόλαος, κ.α.
Έφτασε η στιγμή
Απ' την Λευκωσία ως την Κορυτσά
κι απ' το Μοναστήρι ως την Αγια-Σοφιά,
αλύτρωτες πατρίδες, ελπίδες μου χρυσές
έφτασε η ώρα να κλείσουν οι πληγές.
Φέρνει ο άνεμος μηνύματα
απ' τα χορταριασμένα μνήματα
που τραγουδούν την δόξα σου Ελλάδα
ακούω του Μεγαλέξανδρου τα βήματα
του Πατροκοσμά τα άγια ρήματα
που κράτησαν της πίστης άσβεστη τη δάδα.
Αναστήσου Βασιλιά Μαρμαρωμένε
ξαναφόρεσε την πορφυρή στολή
οι εικόνες των Αγίων πια δεν κλαίνε
γιατί έφθασε η ποθητή στιγμή
ο δικέφαλος ξανά να υψωθεί
στης Αγια-Σοφιάς την πιο ψηλή κορφή.
Καταρρέουνε τα σάπια επιχειρήματα
της αποστασίας αποστήματα
το παιχνίδι οι εχθροί μας το έχουνε χάσει.
Γκρεμίζονται του χρόνου τα πορίσματα
γιατί έχει κι ο καιρός γυρίσματα
οι Έλληνες ποτέ δεν είχαμε ξεχάσει.
Αναστήσου...
Τα χέρια τώρα όλοι ας ενώσουμε
την Γαλανόλευκη ξανά να υψώσουμε
εκεί που ο χρόνος έχει μαρμαρώσει
θα σπάσουνε οι πλάκες απ' τα μνήματα
της λευτεριάς τα πρώτα τα σκιρτήματα
το χερουβικό σε λίγο θα τελειώσει.
Αναστήσου...
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ
«Βλέπετε αυτή τη κοινή για μας εορτή και ευφροσύνη, την οποία ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός εχάρισε με την ανάσταση και ανάληψή του στους πιστούς; Επήγασε από θλίψη.
Βλέπετε αυτή τη ζωή, μάλλον δε την αθανασία; Επιφάνηκε σε μας από θάνατο.
Βλέπετε το ουράνιο ύψος, στο οποίο ανέβηκε κατά την ανύψωσή του ο Κύριος και την υπερδεδοξασμένη δόξα που δοξάσθηκε κατά σάρκα; Το πέτυχε με τη ταπείνωση και την αδοξία.
Της Αναλήψεως
«Ὁ Κύριος ἀνελήφθη εἰς οὐρανούς, ἵνα πέμψῃ τὸν Παράκλητον τῶ κόσμω, οἱ οὐρανοὶ ἡτοίμασαν τὸν θρόνον αὐτοῦ, νεφέλαι τὴν ἐπίβασιν αὐτοῦ, Ἄγγελοι θαυμάζουσιν, ἄνθρωπον ὁρῶντες ὑπεράνω αὐτῶν, ὁ Πατὴρ ἐκδέχεται, ὃν ἐν κόλποις ἔχει συναϊδιον, Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον κελεύει πᾶσι τοὶς Ἀγγέλοις αὐτοῦ, Ἄρατε πύλας οἱ ἄρχοντες ἡμῶν, Πάντα τὰ ἔθνη κροτήσατε χείρας. ὅτι ἀνέβη Χριστός, ὅπου ἣν τὸ πρότερον».
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





















