ΕΣΤΑΥΡΩΘΗΣ ΔΙ’ ΕΜΕ...

...Εὐλαβεῖς προσκυνηταί καί ἐμεῖς μαζί μέ τά ἑκατομμύρια τῶν ἀνθρώπων πού πιστεύουν στόν Χριστό, στρέφουμε τήν σκέψι μας καί τήν καρδιά μας στόν κρεμασμένο Χριστό ἐπάνω στόν Σταυρό καί μέ ὅλο τό ἀνθρώπινο σεβασμό καί ἀγάπη πού διαθέτουμε πρακαλοῦμε καί ἱκετεύουμε τόν Ἐσταυρωμένο Λυτρωτή νά λυτρώση καί τίς δικές μας καρδιές ἀπό τό κράτος τῆς ἁμαρτίας καί νά χαρίση τήν ζωή καί τήν ἀνάστασι σέ ὅσους ἀκόμη δέν γεύθηκαν ἀπό τούς σωτηρίους καρπούς τῆς Θυσίας τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς.

( π. Θεόφιλος Ζησόπουλος)


                    

ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ



Σιωπηλή στέκεται η αμαρτωλή γυναίκα της Καπερναούμ πίσω από τον Ιησού, μέσα στο σπίτι του Φαρισαίου Σίμωνα. Νοιώθει βαρύ το φορτίο των αμαρτιών της επάνω της: «Αλλοίμονό μου την αμαρτωλή, σκοτάδι μέσα μου και γύρω μου». Τα μάτια της ποταμοί δακρύων, με τα οποία ανακατεύοντας το πολύτιμο μύρο που είχε φέρει μαζί της, έπλυνε τα πόδια του Κυρίου και τα σκούπισε με τα μαλλιά της καταφιλώντας τα. Και αυτά τα δάκρυα διέλυσαν το χρέος της αμαρτίας, άγνισαν την καρδιά της και την ύψωσαν σε υπόδειγμα μετανοίας και επιστροφής στον Θεό.



ΠΗΓΗ:Ουράνια Μηνύματα 2014, ἔκδοση ΟΧΑ ΛΥΔΙΑ.

ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ


Ο Πάγκαλος Ιωσήφ, που τιμούμε σήμερα, υπέμεινε κάθε αδικία με υπομονή και πραότητα. Γιατί μαζί του ήταν ο Κύριος, που με ευσπλαχνία τον συντρόφευε. Και από την φυλακή τον έφερε στου Φαραώ το ανάκτορο. Γιατί νίκησε με την πίστη στον Θεό και την ευρηματικότητά του, την πανουργία του διαβόλου. Έγινε έτσι υπόδειγμα αγνότητος με την εγκράτειά του, αθλητής ευγενούς και ωραίου αθλήματος, φωτεινό σύμβολο σωφροσύνης για όλους τους νέους, που θέλουν να μείνουν «σκεύη τιμής και αγιασμού» μέσα στον σύγχρονο κόσμο, που ζει υποδουλωμένος στα πάθη της σαρκός.



ΠΗΓΗ:Ουράνια Μηνύματα 2014, ἔκδοση ΟΧΑ ΛΥΔΙΑ.

Ο γεωργός και το φίδι που του σκότωσε το παιδί



Ένα φίδι σύρθηκε κοντά στο παιδί ενός γεωργού, το δάγκωσε κι εκείνο πέθανε. Ο γεωργός, βαριά πονεμένος, πήρε ένα πελέκι και πήγε και στάθηκε έξω από τη φωλιά του φιδιού, περιμένοντας το να βγει και να το χτυπήσει.

Αὐτὴ ἡ εἰρηνικὴ κατοικία οἰκοδομῆται σιγὰ σιγά


Φρόντισε, ὅπως λέχθηκε, νὰ μὴ συγχυσθῆ ποτὲ ἡ καρδιά σου, οὔτε νὰ ἀναμιχθῇ σὲ κάποια ὑπόθεσι ποὺ τὴν ἐνοχλεῖ, ἀλλὰ νὰ ἀγωνίζεσαι πάντοτε καὶ νὰ τὴν κρατᾷς εἰρηνικὴ καὶ ἀναπαυμένη. Καὶ ὁ Θεὸς ποὺ σὲ βλέπει νὰ ἐνεργῇς ἔτσι καὶ νὰ ἀγωνίζεσαι, θὰ οἰκοδομήσῃ μὲ τὴν χάρι του στὴν ψυχή σου μία πόλι εἰρήνης. Καὶ ἡ καρδιά σου θὰ εἶναι ἕνας οἶκος τρυφῆς (χαρᾶς), ὅπως, κατὰ κάποιον τρόπο, ἐννοεῖται ἐκεῖνο τὸ ψαλμικό: «Ἱερουσαλὴμ ποὺ οἰκοδομεῖσαι ὡς πόλις» (Ψαλμ. 121, 2).

Ἡ ἐπίκληση τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ


Ὅπως δέν εἶναι δυνατό νά μπεῖ κανεῖς στόν πόλεμο μέ γυμνό, ἄοπλο σῶμα, ἤ νά κολυμπήσει σέ μεγάλο πέλαγος μέ τά ροῦχα του, ἤ νά ζήση χωρίς νά ἀναπνέει, ἔτσι εἶναι ἀδύνατο χωρίς ταπείνωση καί συνεχή δέηση πρός τόν Χριστό, νά μάθει κανείς τό νοητό καί κρυφό πόλεμο καί νά καταδιώκει καί νά χτυπᾶ μέ τέχνη τό νοητό ἐχθρό.
Ὅταν λοιπόν συμβαίνει νά πληθύνονται στό νοῦ μας οἱ πονηροί λογισμοί, νά βάζομε ἀνάμεσά τους τήν ἐπίκληση τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, καί ἀμέσως θά τούς δοῦμε νά διαλύονται σάν καπνός στόν ἀέρα, ὅπως μᾶς δίδαξε ἡ πείρα. Καί τότε ἀφοῦ μείνει μόνος του  ὁ νοῦς, χωρίς τούς πονηρούς λογισμούς, ἄς ἀρχίζομε πάλι τήν συνεχή προσοχή καί ἐπίκληση. Καί ὅσες φορές τό πάθομε αὐτό ἀπό πειρασμό, ἔτσι νά κάνομε.

(Ἅγιος Ἡσύχιος, Πρός τόν Θεόδουλο)

ΟΔΟΔΕΙΚΤΗΣ Τ΄ ΟΥΡΑΝΟΥ



Ένα αφιέρωμα στη ζωή και την προσφορά του
Αρχιμ. π. Θεοφίλου Ζησοπούλου,
που έχει προβληθεί από τον τηλεοπτικό σταθμό 4Ε.

«Ἀπό δῶ εἶναι ὁ δρόμος!»


Οταν ἤμουν μαθητής εἶχα διαβάσει τήν ἑξῆς ἱστοριούλα.
Σ’ ἕνα ξερονήσι ὑπῆρχε ἕνας φάρος καί σ’ αὐτόν τόν φάρο φαροφύλακας ἦταν ἕνας ἄνθρωπος πτωχός, οἰκογενειάρχης, πού ἔπαιρνε ἀσφαλῶς τό μισθουδάκι του, ἀλλά ψάρευε κιόλας καί τόν κόπο τῆς ἐργασίας του τόν μετέφερε ἐκεῖ, σ’ ἕνα κοντινό νησί. Πήγαινε τακτικά. Πολλές φορές, ὅμως, ἀργοῦσε νά ἐπιστρέψει. Καμιά φορά τό χρῆμα παρασέρνει τόν ἄνθρωπο καί τόν κάνει νά παραστρατήσει. Πήγαινε κάθε τόσο σέ κάποιο καπηλειό κι ἐκεῖ ξόδευε τά χρήματά του. Ἡ γυναίκα καί τό μικρό του παιδί τόν περίμεναν στό σπίτι μέ ἀνησυχία πολλές φορές.

Τά Ἱεριχούντεια τείχη ἔπεσαν (Κυριακή ΙΕ΄ Λουκά)


Τοῦ (†) Ἀρχιμ. Θεοφίλου Ζησοπούλου

Στήν Ἰεριχώ μᾶς μεταφέρει σήμερα ὁ ῾Ιερός Εὐαγγελιστής Λουκᾶς. Εἶναι μία πόλις γραφική πού περικλείεται ἀπό πλούσια βλάστησι, μέ ἀφθονία νερῶν. Τήν γνωρίζουμε τήν πόλι αὐτή ἀπό τήν ἱστορία, τότε πού ὁ ᾿Ιησοῦς τοῦ Ναυῆ ὡς ἡγέτης τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ τόν ὡδηγοῦσε στήν γῆ τῆς ᾿Επαγγελίας καί καθ’ ὁδόν βρέθηκε μπροστά στήν Ἰεριχώ, ἡ ὁποία ἐφημίζετο γιά τά ἄπαρτα τείχη της, τά ὁποῖα τείχη τῆς πόλεως ἦταν ἰσχυρά καί κανένας δέν μποροῦσε νά τά ἐκπορθήση.

ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ π.ΘΕΟΦΙΛΟΥ


Την Κυριακή 26 Ιανουαρίου 2014 στην Ορθόδοξη Χριστιανική Αδελφότητα ΛΥΔΙΑ στην Ασπροβάλτα θα τελεστεί το ετήσιο μνημόσυνο του μακαριστού Αρχιμανδρίτη π. Θεοφίλου Ζησοπούλου.

Μιά ἱκεσία...


Κύριε,
Σύ πού ἔγινες γιά χάρη μας παιδί μικρό, βρέφος ἅγιο, παραδομένο ἐντελῶς στήν στοργή τῆς Παναγίας Μητέρας Σου καί στήν προστασία τοῦ Μνήστορος Ἰωσήφ.
Τοῦτες τίς ἅγιες μέρες τῆς Γεννήσεώς Σου, Σέ ἱκετεύω, Κύριε, γιά τά ἀθῶα καί ἀπροστάτευτα ἀγγελούδια, τά παιδιά μας. Ἔρχονται νά γεννηθοῦν σέ ἕναν κόσμο σκληρό καί ἀφιλόξενο. Σ’ ἕναν κόσμο ἐχθρικό πρός τόν Οὐρανό πού φέρνουν μαζί τους.

Νά φοβᾶσαι τό Θεό γιά τήν ἀγάπη Του!


«Μη φοβᾶσαι τό Θεό σάν τύραννο, ἀλλά νά Τόν φοβᾶσαι γιά τήν ἀγάπη Του, γιά νά μή φοβᾶσαι μόνον ἐπειδή ἁμαρτάνεις, ἀλλά καί γιατί ὁ Θεός σέ ἀγαπᾶ καί δέν Τόν ἀγαπᾶς, καί γιατί εὐεργετεῖσαι ἀναξίως». Ἔτσι μέ τόν φόβο τῶν αγαθῶν αὐτῶν ὠθεῖ κανείς τήν ψυχή του νά ἀγαπᾶ καί γίνεται ἄξιος τῶν εὐεργεσιῶν πού τοῦ γίνονται καί μέλλει νά τοῦ γίνουν, μέ τήν εὐγνωμοσύνη πρός τόν Εὐεργέτη· καί ἀπό τόν ἁγνό φόβο τῆς ἀγάπης φτάνει στήν ὑπερφυσική ταπείνωση. 

Μέγας Ἀθανάσιος

Είπα στον άνθρωπο που φυλάγει την εξώπορτα του χρόνου...



Είπα στον άνθρωπο που φυλάγει την εξώπορτα του χρόνου:
-Δώσε μου ένα φως, για να μπορέσω να προχωρήσω με ασφάλεια μέσα στο άγνωστο μέλλον.
Και μου απάντησε:
-Προχώρησε άφοβα μέσα στο σκοτάδι και βάλε το χέρι σου μέσα στο χέρι του Θεού. Αυτό είναι για εσένα το καλύτερο από κάθε φως και ασφαλέστερο από οποιονδήποτε γνωστό δρόμο.

                                                                      (Ουράνια Μηνύματα 2014, Ἔκδοση Ο.Χ.Α. ΛΥΔΙΑ)





Τα μικρά πράγματα στη ζωή μας


Πόσα λεπτά έχουμε στη διάθεση μας μέσα στον καινούριο χρόνο;



525.600 πρώτα λεπτά
8760 ώρες
365 μέρες
52 εβδομάδες

Αυτόν τον χρόνο, αδελφοί μου, να τον χρησιμοποιήσουμε για τον καταρτισμό, για τον αγιασμό της ψυχής μας, για το καλό των συνανθρώπων μας. Έτσι μόνο θα κάνουμε καλή χρήση του χρόνου και ο αγώνας μας θα τελεσφορεί και θα επιβραβεύεται με το στεφάνι του νικητή.



(π. Θεόφιλος Ζησόπουλος)